اول مطمئن بشیم منظورمون از یک چیز، یکیه
فرض کنید میگید «یک پنل کامل میخوام». شاید منظورتون دیدن سفارشها باشه، ولی تیم سازنده فکر کنه گزارشهای زیادی میخواید. اگر همین اول درباره جزئیات حرف نزنیم، اختلاف بعداً خودش رو نشون میده.
کشف نیازمندیهای محصول، اسم همین روشن کردن کاره. قبل از ساختن، مشخص میکنیم چه مشکلی باید حل بشه و نتیجه خوب از نظر شما و کسانی که با نرمافزار کار میکنن چیه.
بهجای شروع از دکمهها، از کار شما شروع میکنیم
ممکنه بگید «خروجی اکسل میخوام». سؤال بعدی ما اینه: با اون فایل چه کاری انجام میدید؟ شاید میخواید گزارش رو برای حسابدار بفرستید. شاید هم دارید اطلاعات دو جا رو با هم مقایسه میکنید.
وقتی دلیل درخواست رو بدونیم، راحتتر میتونیم راه مناسب رو پیدا کنیم. گاهی همون فایل اکسل کافیه. گاهی یک راه سادهتر هست. قرار نیست برای هر کار، امکانات بیشتری اضافه کنیم.
کار روزمرهتون رو با هم مرور میکنیم
یک کار مشخص رو از اول تا آخر تعریف میکنید؛ مثلاً از وقتی سفارش میرسه تا وقتی تحویل داده میشه. میپرسیم چه کسی چه کاری انجام میده، چه اطلاعاتی لازم داره و کجا کار متوقف میشه.
اگر کسی هست که هر روز همین کار رو انجام میده، بهتره نظر اون رو هم بشنویم. معمولاً کسی که وسط کاره، دردسرهایی رو میبینه که در توضیح کلی جا میمونن.
وقتی همهچیز طبق برنامه پیش نمیره
فقط درباره حالت عادی حرف نمیزنیم. اگر مشتری سفارش رو لغو کرد چی؟ اگر یک نفر اطلاعات رو اشتباه وارد کرد چی؟ اگر مسئول تأیید سر کار نبود، چه کسی جای اون تصمیم میگیره؟
همین سؤالها کمک میکنن بعداً کار لنگ نمونه. همچنین روشن میکنیم چه کسی چه اطلاعاتی رو ببینه و چه کسی اجازه تغییرشون رو داشته باشه. مثلاً لازم نیست هر کارمند به اطلاعات همه دسترسی داشته باشه.
نسخه اول رو بیدلیل شلوغ نمیکنیم
لازم نیست از روز اول همه ایدهها رو بسازید. اول جدا میکنیم کدوم کارها برای استفاده واقعی ضروریان و کدومها میتونن بعداً اضافه بشن.
مثلاً یک سیستم نوبتدهی شاید اول به ثبت، تغییر و لغو وقت نیاز داشته باشه. امتیازدهی یا پیشنهاد خودکار میتونه بعداً بررسی بشه. این انتخاب به کار شما بستگی داره؛ نسخه سادهتر هم باید کار اصلی رو درست انجام بده.
یک خواسته مبهم رو روشن کنیم
| وقتی میگید… | با هم روشن میکنیم… |
|---|---|
| گزارش میخوام. | چه گزارشی، برای چه کسی و برای چه تصمیمی؟ |
| همهچیز سریع باشه. | کدوم کار، با چه حجم اطلاعاتی و در چه شرایطی؟ |
| هر کسی فقط کار خودش رو ببینه. | نقش هر نفر چیه و به کدوم اطلاعات دسترسی داره؟ |
هرچه این جوابها روشنتر باشن، گفتوگو درباره ساختن و تحویل گرفتن هم راحتتر میشه.
یه مثال فرضی: درخواست مرخصی
فرض کنید میخواید درخواست مرخصی از پیامرسان به یک برنامه منتقل بشه. اول به نظر میرسه فقط یک فرم و یک دکمه تأیید لازم داریم.
اما چند سؤال مهم هست: چه کسی درخواست رو میبینه؟ اگر رد شد، کارمند دلیلش رو میفهمه؟ بعد از تأیید میشه تاریخ رو عوض کرد؟ جواب این سؤالها مشخص میکنه برنامه باید چطور کار کنه.
از کجا بفهمیم آماده ساختنیم؟
باید بتونیم کار اصلی رو با یک مثال ساده توضیح بدیم. مثلاً «کارمند درخواست خودش رو ثبت میکنه، مسئولش جواب میده و کارمند نتیجه رو میبینه». بعد هم مشخص کنیم از کجا بفهمیم این کار درست انجام شده.
قرار نیست همه سؤالهای دنیا جواب داده بشن. اما سؤالهای مهم باید یا جواب داشته باشن، یا معلوم باشه چه کسی و چه زمانی دربارهشون تصمیم میگیره.
برای شروع چی همراهتون باشه؟
یک توضیح کوتاه از کارتون و مشکلی که دارید کافیه. اگر نمونه فرم، فایل یا توضیح روش فعلی رو دارید، کمک میکنه. اطلاعات خصوصی افراد یا رمزها رو برای گفتوگوی اول لازم نداریم.
بعد از مرور نیاز، درباره اندازه بررسی، زمان و هزینه حرف میزنیم. اگر هنوز نمیدونید دقیقاً چی میخواید، اشکالی نداره؛ هدف همین گفتوگو اینه که کار روشنتر بشه.
چند سؤال که شاید شما هم داشته باشید
باید اصطلاحات فنی بلد باشم؟ +
نه. کارتون رو با زبان خودتون توضیح بدید. لازم نیست اسم ابزارها یا روشهای ساخت نرمافزار رو بدونید.
اگر از قبل لیست امکانات دارم چی؟ +
همون لیست نقطه شروع خوبیه. با هم مرور میکنیم هر مورد برای چه کاری لازمه و آیا چیزی جا مونده یا نه.
اگر وسط کار نظرم عوض شد چی؟ +
تغییر ممکنه پیش بیاد. قبل از انجامش بررسی میکنیم چه اثری روی کارهای قبلی، زمان و هزینه داره؛ بعد با هم تصمیم میگیریم.
این بررسی خودش همون ساخت نرمافزاره؟ +
نه. اول معلوم میکنیم چی باید ساخته بشه. بعد از توافق درباره کار، مرحله طراحی و ساخت شروع میشه.
این قدمها هم میتونن کمکتون کنن
اگر هنوز نمیدونید مشتری دقیقاً چه مشکلی داره، از شناخت بازار شروع کنید. تحقیق بازار و تحلیل رقبا
اگر میخواید فایده محصول رو برای مشتری روشنتر بگید، این مطلب رو ببینید. ارزش پیشنهادی محصول